نخستين كتاب چاپي در اين زمينه بود، به استثناي تاريخ طبيعي پليني، كه در سال 1469 در ونيز چاپ شد. آثار مربوط به كشاورزي، شامل نوشتههاي كاتو، وارو، كولوملا و پالاديوس، يك سال پس از كتاب كرشنتسو منتشر شد (ونيز 1472)، كه تنها هفت بار پيش از پايان سدهٴ پانزدهم چاپ شد؛ ولي مجموع چاپها كه اغلب به لاتيني بود، دستكم به 80 رسيد.
پساز نيمهٴ سدهٴ شانزدهم نفوذ كرشنتسو رو به كاهش نهاد. آخرين چاپ لاتيني كتاب او در سال 1548 در بال انتشار يافت و آخرين چاپ ايتاليايي واقعي آن در سال 1564 در ونيز بود (چاپهاي بعدي آن بهخاطر جنبهٴ لغوي انجام گرفت). از آن پس كرشنتسو جاي خود را به كولوملا يا نويسندگان جديد داد.
ترجمهها. كتاب كرشنتسو بلافاصله از لاتيني به ايتاليايي ترجمه شد. اين ترجمه درنيمهٴ اول سدهٴ چهاردهم انجام گرفت و در سال 1478 در فلورانس چاپ و بارها در ايتاليا تجديد چاپ شد. اين ترجمه، عليرغم كامل نبودنش، از آثار تاريخي مهم زبان ايتاليايي قديم (توسكاني) است. در سال 1373 ترجمهٴ فرانسهٴ آن به اهتمام ژان كرباشُـن براي شارل پنجم فرزانه (شاه فرانسه 1364 ـ 1380) صورت گرفت؛ نيكلاي ديژوني دومينيكي در سال 1413 بار ديگر آن را به فرانسه ترجمه كرد. ترجمهٴ اول در سال 1484 دوبار در پاريس چاپ شد، يك ترجمهٴ آلماني در سال 1493، اگر نه پيش از آن، در اشپيير و يك ترجمهٴ لهستاني در سال 1549 در كراكو انتشار يافت.
هيچ ترجمهاي به اسپانيايي از آن در دست نيست، ولي رسالهٴ كشاورزي (آلكالا 1513) تأليف گابريل آلونسو دوهرهرا اقتباس از كتابهاي كرشنتسو و كولوملاست (و بيشتر از اولي).
اين كتاب دستكم 28 بار چاپ شد.
فقدان هرگونه ترجمه يا اقتباس انگليسي،1 يا چاپ آن در انگلستان درخور توجه است. علت آن را شايد در اين بدانيم كه انگليسيان بيشتر به سنت كولوملايي يا رومي خالص علاقه داشتند.
همچنين ممكن است علتش توفيق كتاب والتر هنلي (سيزدهم ـ 1)، و بعد كتاب مزرعهداري
سِـر آنتوني فيتز هربرت (1523) باشد.2
بررسي تطبيقي ترجمههاي آثار كشاورزي نتيجهگيري ما را از بررسي تطبيقي چاپهاي قديم آثار كشاورزي لاتيني تأييد ميكند. ترجمهٴ ايتاليايي كتاب كرشنتسو (1478) پيش از ترجمهٴ ايتاليايي ساير آثار ــ جز پليني ــ چاپ شد؛ چاپ ترجمههاي فرانسه و آلماني و اقتباس اسپانيايي خيلي پيش از ترجمههاي متنهاي ديگر صورت گرفت.